Στις 6 Μαΐου αποχαιρετήσαμε στον
Ιερό Ναό Αγ. Τριάδος Πειραιά, ένα εκλεκτό μέλος, μια πραγματική Κυρία του
Πειραιά και για μένα μια ανεκτίμητη φίλη και συνεργάτιδα στη συμβολή για τη
διαμόρφωση της πνευματικής ζωής της πόλης μας. Την Πίτσα Μαλικούτη Χαραλαμποπούλου.
Είχα από πολύ νωρίς δεχθεί να είμαι
στο Ειδικό Συμβούλιο της Κοσμητείας του Πειραϊκού Συνδέσμου υπό την διεύθυνση και καθοδήγηση της Π. Χ.
για να τη βοηθώ στην οργάνωση των εκδηλώσεων του Π.Σ. πάντα με μεγάλη επιτυχία!
Θυμάμαι ακόμη τις τόσο επιτυχημένες εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Γιορτής της
Μητέρας που η Πίτσα είχε κάθε φορά και κάτι καινούργιο να κάνει. Να τιμά
πολύτεκνες μητέρες. Να τιμά με απόδοση ποιητική από πολλές απαγγελίες ποιητών
την τόσο σημαντική Ημέρα της Μάνας. Ημέρες πατριωτικού ενθουσιασμού και μεγαλείου
σε εθνικές επετείους, για τη συμβολή των γυναικών στις μεγάλες στιγμές του
Έθνους και τόσα άλλα!
Όταν εγώ ανέλαβα τη διεύθυνση του
Φιλολογικού Τμήματος και την έκδοση του περιοδικού Πειραϊκά Γράμματα για 9
ολόκληρα χρόνια, η συνεργασία μας για όσο καιρό η Πίτσα ήταν σε θέση να
προσφέρει, συνεχίστηκε αρμονική και εποικοδομητική.
Ήταν ένας βαθιά καλλιεργημένος
άνθρωπος. Γόνος μιας εκλεκτής οικογένειας (Μαλικούτη) και μετά της οικογένειας
Χαραλαμποπούλου όπου από πολύ νέα υπήρξε σύζυγος του αείμνηστου και τόσο
σημαντικού ανθρώπου Σαράντου Χαραλαμπόπουλου. Και αυτά τα χαρακτηριστικά παρέδωσε
και στα παιδιά της.
Αξέχαστες οι μουσικές και
φιλολογικές βραδιές και στο δικό της σπίτι με πρωταγωνίστρια την ταλαντούχα και
αξεπέραστη σε μπρίο και μουσικά όπως και χορευτικά χαρίσματα κόρη της Βάνα που είναι
παρούσα σε κάθε σημαντική πνευματική εκδήλωση του Πειραιά.
Θα μας λείψει πολύ η παρουσία της,
το χαμόγελο, η ευγένεια και η αξεπέραστη ικανότητα της Π.Χ. από την πνευματική
και κοινωνική ζωή του Πειραιά μας.
